అనుబంధము

అనుబంధము [ anubandhamu ] anu-bandhamu. సంస్కృతం n. Connection, affinity, alliance. చుట్టరికము.[1] అనుబంధక్రియ a defective or auxiliary verb. ప్రకృతి ప్రత్యయాదుల చేత చెడెడి అక్షరము. In Arith. the junction of fractions. Also appendix, "that which is added" (to the main part of a book.) అనుబంధి or అనుబంధుడు n. One who acts in accordance with the wishes of the elders among his relations. A relation, దేహ సంబంధము గలవాడు. అనుబంధించు anu-bandhinṭsu. v. n. To join, connect, unite. సంబంధించు.